Minicik Dünyamdan Minik Minik Görüntüler

  Herkese merhaba... Uzun zamandır eğitici öğretici bir yazı yazmadığımı fark ettim ve gün bugündür dedim. Tabi ki şaka yapıyorum eğitip öğretebilecek bir konumda değilim, böyle de bir amacım yok zaten. Sadece kendi hayatımda dikkat ettiğim hususları sizlerle de paylaşmak istedim.
  Kemoterapi alanların çok sık karşılaştığı sorunlar vardır; belki almayanlar da şahit olmuş olabilir. Bu tür 'ilaçlar' mutasyona uğramış,kötü,hatalı kodlanmış DNA'ların hakkından gelirken henüz bozulmamış,iyi durumda olan hücrelerin de hakkından gelmekte maalesef. Bu yüzden saçlarımız, tüylerimiz dökülür en basit yan etkisi olarak. Kanımızda bulunan faydalı hücrelerimiz azalır ve bu da bağışıklık sistemimizin yok olduğunun bir göstergesidir. Çok çok kolay hasta oluruz ( maske bu nedenle kullanılır; kanser bulaşıcı değildir, kanser hastaları steril yaşayabilmek için uğraşırlar. Bu yüzden maskeli insanlardan korkmayın), çok çabuk yoruluruz çünkü vücudumuzda bir damlacık enerji bulunur ve bunu da hastalanmamak için bağışıklık sistemimiz kullanır, gibi gibi. Her kanser hastası bu tür dertlerden şikayetçi olduğu için kendilerince bir çözüm arayışına girerler ve ben de bazılarına çözüm bulabildim bazılarına ise bulamadım.
  Yaklaşık olarak 32 kür kemoterapi planıyla yola çıkmıştım. Bu ilaçların hepsi de en ağır ilaçlardandı ( malum, yumuşak dokuyla kıyaslandığında kemiğe etki etmek çok daha zordur). Tedavim bittiğinde organlarımın hala çalışıyor durumda olmasına ve en önemlisi bu tedaviden sağ salim kurtulabilmeme şükrettim. Tabi ki mide bulantısı, mide ağrısı ve bunun gibi içimizde hissettiğimiz bir çok sıkıntı oldu. Tüm bunlar için ilaçlar var (bir sihirli değnek gibi hemen geçirmiyorlar sıkıntıyı maalesef ama ne yapalım). Belki başka bir yazımda da ilaçların yanında uyguladığım şeylerden bahsedebilirim ama şu an değil. Ben dışarıdaki etkilerden ve çözüm önerilerimden bahsetmek istiyorum şu anda.
  Birçok kişi için dış görünüş oldukça önemlidir, hatta çoğu zaman içeriyi ( vücudumuzun içi) önemsemeden dış görünüşümüze yönelik yanlış uygulamalarda bulunuruz. Kemoterapide de cildimiz fazlasıyla etkileniyor maalesef, minicik bir güneş ışığından kocaman hasarlar görebiliyoruz. Ben bu yüzden öğle saatlerinde dışarı çıkmamaya dikkat ediyorum, mecbur kaldığım durumlarda da şemsiye ile ya da giysilerle cildimi kapatmaya çalışıyorum. Güneş ışınlarının daha az zararlı olduğu saatlerde de çıkmadan önce bolca güneş kremimi mutlaka sürerim.  Ben Avene kullanıyorum, parfümsüz ve gayet iyi koruyor. Etkisi de uzun sürüyor
ama ben yine de çantamda taşıyorum sık sık yeniliyorum. Yoksa cildim su toplamış gibi kabarcık kabarcık oluyor. Dudağım içinse Sebamed kullanıyorum (etki edip etmediğini anlayamıyorum tabi ).
   Diğer önemli konulardan birisi de cilt kuruluğu! Cildimiz inanılmaz derecede kuruyor hatta benim çoğu zaman çatlardı derim ve aralarından hafif hafif kanardı ki ben her el yıkamadan sonra nemlendirici krem süren bir insanım. Böyle zamanlarda eczanelerde bulunan Lipo diye bir losyon kullanıyorum; çok fazla yoğun ve yapış yapış bir his veriyor ( maalesef sevemiyorum ). Çoğu zaman iyi geliyor fakat bazen egzamaya dönüşüyor o kuruluk, o dönemlerde de kortizonlu kremlerle destekleyerek gidermeye çalışıyorum. Kemoterapiden bir süre sonra bu ağır etkiler hafiflemeye başlıyor biraz daha, işte o dönemlerde de o kadar yoğun olmayan, mis gibi kokan kremler kullanıyorum. El kremleri eskiden beri bir tutkudur benim için, daha doğrusu hoş kokulu olan her şeye hastayım. Bu yüzden krem konusunda sizlere özel bir önerim yok çünkü kullandığım kremler parfümlü ve eminim içinde zararlı maddeler de bulunuyordur ( ama vazgeçemiyorum maalesef). Bunun haricinde vücudum için krem kullanmak yerine aloe vera ve lavanta yağlarını karıştırarak her akşam yatmadan önce uyguluyorum; bu sayede hem çok hoş bir koku oluyor hem de kuruluğu önlemiş oluyorum. Bu karışım yerine bebek yağı kullandığım da oluyor ama daha fazla kimyasal maddeyi içerdiği için kullanırken mutlu olmuyorum (kokusu çok daha güzel olsa da).
     Saçlarım içinse bazı denemelerim oldu. Saçlarım zaten olmadığı için ilk zamanlarda beyaz sabun kullandım kimyasal açısından daha masum olabilir diye fakat zaten kuru olan cildimi daha da kuruttu ve olmayan saçlarım kepeklendi. En iyisi doğal bir şampuan kullanmak galiba dedim ve Klorane markasıyla karşılaştım eczanede ve küçük bir araştırma yaptım, yorumlar da gayet güzel olunca ben de kullanmaya başladım. Hem çok hoş bir kokusu var hem de market şampuanları gibi delicesine köpük üretmiyor. Duş jeli konusunda da sizlere sağlıklı bir önerim yok, kokusu hoşuma gideni kullanıyorum ve tabi önceleri çok fazla yaptığım ve şu sıralar tehlikeli bulduğum bir şey: vücut spreyi. Eskiden direkt cildime uygularken şimdi deodorant ve vücut spreyini cildime uygulamamaya dikkat ediyorum, her ne kadar güzel koksalar da tehlikeli oldukları da bir gerçek. Ama yasak olmadıkları da bir gerçek. Tüm bu kimyasalların beni kanser yapmayacağının bilincindeyim ama bedenimin şu aralarda ihtiyacı olan şey birazcık doğallık, ben de ona özen göstermeye dikkat ediyorum.
  Eskiden beri kendime azıcıkta olsa dikkat etmeye çalışırım, müthiş makyajlar yapmam belki ama öyle çok renksiz de çıkmam dışarıya. Makyaj ürünlerinin faydalısı tabi ki de olamaz, kendimizi kandırmayalım. Fakat cildimize kötü etki eden, kalitesiz olduğuna inandığımız ve markasız ürünlerden kaçınarak korunabiliriz. Ben alerjik etkisini görmediğim bir kaç ürün buldum mesela.  Eyeliner sürmeden dışarı çıkmadığımı yakın çevremdekiler fark etmiştir. Eskiden beri tek kullandığım ve memnun kaldığım marka Loreal. Gözlerim zaten eskiden beri oldukça alerjik ve şu sıralar bu durum maksimum düzeyde. Fakat bu ürün kesinlikle alerji yapmadı (kimi zaman gözümün içine kaçırmama rağmen). Rujlarda da ağır ve uzun süre kalıcı olan rujlardan uzak durmaya çalışıyorum. Yves Rocher markasının rujları var mı yok mu fark etmiyorum bile, oldukça hafif. Sildiğiniz zaman da "doğal olarak" çıkıyor. Ve eve gelir gelmez temizlemeye de dikkat ediyorum.    
   Şimdi gelelim 'kullanmadıklarıma'. Hepimiz göz kalemlerini çok severiz fakat bazı alerjik bünyelerde reaksiyona sebep olabiliyor kendisi. Ben zaten eskiden de gözüm yaşararak kullanırdım o yüzden bu hassas dönemde tamamen bıraktım. Keza rimeli de o şekilde. Zaten temizlemesi de ayrı dert, alerji de yapıyor o yüzden bıraktım gitti ( tekrar başlamayacağım demek değil; tabi ki başlayacağım !). Hatta kirpiksiz olduğum dönemde takma kirpik kullanmayı denemiştim. Durum tam anlamıyla facia! Güzel olmasına oldu ama akşamına gözlerimi açamamıştım zaten o günden sonra da kullanmadım bir daha. Bir de ruj konusu var; uzun süre kalıcı rujlar hepimizin kurtarıcısı gibidir, yanımızda ruj taşımak zorunda kalmayız, yemekten sonra " rujum gitti mi" diye arkadaşımıza sormak durumunda kalmayız. Ben çok severim kalıcı rujları, fakat her gülün bir dikeni olduğunu da bilirim. Rujların bir kısmında kurşun dediğimiz kimyasal kullanılıyor ve bu madde uzun sürelilerde, kalitesiz markalarda, Avon'da bulunuyor. Bu  yüzden bu rujlara birazcık ara verdim diyelim. Son olarak sabun da çok önemli bir konumda. Ellerimizi çok sık yıkıyoruz ve sabunlar da kurutuyor ellerimizi. Bu yüzden nemlendiricili sıvı sabunları tercih ediyorum, ucuz markaları kullanmamaya dikkat ediyorum. Ve asla antibakteriyel sabunları kullanmıyorum. Hem cilde zararlı hem de fazlasıyla kurutuyor.
   Benim dünyamdan küçük kesitler sundum sizlere, umarım birazcık da olsa faydalı olabilmişimdir. Benim yaptıklarımı yapın demiyorum, bunları uygularsanız kanserden korunursunuz da demiyorum; fakat bu dönemde extra hassas birine iyi gelenler normal insanlara da iyi gelir diye düşünüyorum ( belki yanılıyorumdur ). Öyle işte, kendinize iyi bakın!








                  

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

GURU

Yilin Son Yazisi