KARA ORMAN

   Sabah, günün ilk ışıklarının yüzüne değmesiyle uyanan Pamuk Prenses yatağından kalkıp her zaman yaptığı gibi yürüyüşe çıkmış. Yeni yerler keşfetmek son zamanlarda en büyük hobisi olmuş, tabi ailesine hiç bilmediği yerlere tek başına gittiğini söylemeye cesaret bile edememiş. En güzel kıyafetlerini giyip çıkmış yola. Patikalardan, derelerden, zorlu yollardan geçmiş ve sonunda dev, dikenli ağaçların bulunduğu bir ormana gelmiş. Bu ormanın adı Kara Ormanmış. Oldukça tehlikeli görünen bu ormana girmemesi gerektiğini çok iyi biliyormuş Pamuk Prenses, fakat kalbine söz geçiremiyormuş. Ondaki yeni yerler keşfetme aşkı mantığını tamamen esaret altına almış. En sonunda mantığını tamamen susturmayı başarmış ve ormana girmiş.
   Ormanın derinliklerine doğru ilerlerken mantığının yanıldığını, o kadar da tehlikeli bir yer olmadığını düşünmüş. Daha önce hiç görmediği ağaç, çiçek, sarmaşık türleri görmüş, gördüğü her şeyi not defterine resmetmiş.Koca ormanı keşfetmek ve her bir bitkinin resmini çizmek oldukça fazla vaktini almış. Hava kararmaya başlamış ve ailesinin onu merak ettiğini, babasının adamlarıyla Pamuk Prensesi aramaya çıktığını biliyormuş. Bu orman yavaş yavaş onu korkutmaya başlamış. Sanki arkasında biri onu takip ediyormuş gibi hissediyormuş, rengarenk zehirli yılanlar kendini göstermeye başlamış. Ağaçların geceleri salgıladığı farklı kimyasallar yüzünden midesi bulanmış.
Pamuk Prensesin bilmediği bir ayrıntı daha varmış; Kara Orman ölüm meleğinin en sevdiği yermiş. Gününün büyük bir kısmını bu ormanda geçirirmiş. Yanlışlıkla yolu bu ormana düşen yolculardan en çok sevdiklerini, kendine arkadaş olsun diye evine götürürmüş.
   Pamuk Prenses adımlarını çabuklaştırarak çıkışa doğru ilerlemeye başlamış, ya da öyle yaptığını düşünmüş. Ah.. şu anda babasının onu bulmasını ve güvenli evine götürmesini ne de çok istermiş... Fakat onu bu ormanda kimsenin bulamayacağının oldukça farkındaymış.  Derin bir nefes almış... Aklına gökyüzüne bakmak gelmiş, kutup yıldızı daima kuzeyi gösterir.. Kutup yıldızı yerine dev yapraklar görmüş; büyük hayal kırıklığı. Küçük bir kız çocuğu gibi ağlamak istemiş, sanki boğazında bir şey düğümlenmiş, umutsuzluğa kapılmak üzere olduğunu biliyormuş. O anda dikkatini yerde gördüğü taş çekmiş. Taşın bir kısmı yosun tutmuş; bunun ne anlama geldiğini biliyormuş fakat kafasını toplayamamış. Tekrar derin nefes alıp düşünmüş ve onun da kuzeyi gösterdiğini hatırlamış. Yolunu bulduğu için sevinen Pamuk Prenses hızlı adımlarla yürümeye devam etmiş. Takip ediliyormuş hissi daha da artmaya başlamış, zifiri karanlık olduğu için arkasında neyin olduğunu görememiş. El yordamıyla önündeki dalları iterek yürümeye devam etmiş. Fakat arkasındaki şeyin soğuk ellerini omzunda hissetmeye başlamış. O an koşmaya başlamış fakat önündeki taşı göremediği için düşmüş ve ayağını incitmiş. Küçük bir çocuk gibi ağlamaya başlamış; annesinin güvenli kollarında olmak istemiş. Birisi onu kurtarmalıydı; ailesi, bir iyilik perisi,ya da beyaz atlı bir prens. Ama bu koca ormanda tek başına olduğunu ve tek başına kurtulması gerektiğini çok iyi biliyormuş. İnancını yitirmeden tekrar ayağa kalkmış, ayağını sürüyerek yoluna devam etmiş. Hala tek bir çıkış  yolu, ışık, ses hiçbir şey yokmuş. Çok yorulmuş, artık devam etmek içinden gelmiyormuş. Sessizce bir ağaç altına oturmak ve orada kalmak istemiş. Ailesinin gözleri yaşlı onu beklediğinin farkındaymış, onları hayal kırıklığına uğratmak istemiyormuş.


       Ama çok yorgunmuş...

Yorumlar

  1. Tatlım çok güzel olmuş yüreğine sağlık. Zaman zaman yorulsakta, o küçük dinlenme vakitlerinde tekrar ayağa kalkamayacagimizi düşünsekte pes etmek yok :) çünkü umut ve hayal ettiğimiz sürece varız. ;) Seni kocaman öpüyorum. Ve yazılarının devamini büyük bir keyifle okumak için sabırsızlaniyorum. :***

    YanıtlaSil
  2. Gozdecigim.Ne kadar icten ve duygulu yazmissin.Babannen amcan ve ben seni cok seviyoruz.Yaznaya devam et. Opuyoruuuuz.

    YanıtlaSil
  3. Ama çok yorgunmuş...

    Ve sonra orda yalnız kalınca karanlık olmaya başlamış fakat pamuk prenses karanlıktan çok korkuyormuş .Ne yapacağını bilememiş ve birden biri yanına yaklaşmış ve çok korkmaya başlamış korkma demiş yabancı sadece seni karanlıktan çıkarmak için geldim demiş biliyordum buraya girecektin ama bak burası kara orman periler şeytanlar lanetli cüceler ve niceleri burda yaşar ve fazla insan bunu bilmez yüreğindeki sevgiyi biliyorum bunu hissediyorum .Yabancı pamuk prensesin titreyen ellerinden tutmuş ve ilerlemeye başlamışlar.
    Pamuk Prenses : Keşke buraya girmeseydim.Evet biliyorum çok kötü ama girmek istedim sadece bir kere görmek istedim sadece.Sence çok kötü bir şey mi yaptım ?
    Yabancı : Kara Orman içinde laneti barındırır kökleri cehenneme kadar uzanır içinde benim bile sayısını unuttuğum yaratıklar var ama kötü bir şey yapmadın sadece tehlikeli bir şey yaptın ve burası sana göre değil .Senin kalbin meleğin kalbi gibi..
    Pamuk Prenses: Bunu nerden anlıyorsun belki kötü biri bile olabilirim .
    Yabancı:Gülüşün kalbinin sıcaklığını yansıtmaya yetiyor .
    Ve birden karşılarına bir dev çıkmış Pamuk Prenses çok kormuş kara ormanda yaşayan yaratıklardan biri diye düşünmüş ve Yabancının arkasına saklanmış ve burda öleceğini düşünmeye başlamış son bir defa babasını görmeden ölmek istemiyormuş.Yabancı serin kanlılıkla deve bakmıl ve Dev anlamsız bakışları ile ona bakıyormuş .Ve anlaşılmayan bir dilde Dev ile konuşuyormuş .Pamuk Prenses konuşulanları hiçbir şey anlamamış ..Ve bir süre sonra dev yoluna gitmiş ..

    YanıtlaSil
  4. Pamuk Prenses : Neden bize saldırmadı o yada tek bir seferde midesine indirebilirdi bizi kara orman değil mi burası ..
    Yabancı : Her ne kadar burası kara orman da olsa her şey dıştan gözüktüğü gibi değil .Evet kötü devlerde var ama bu onlardan değil iyi bir devdi .O da senin gibi yolunu kaybetmiş ve burdan dışarı çıkmak istiyormuş.Biran korkuya kapılmış ve bu karanlık ormanda yalnız olduğunu düşünmeye başlamış senin gibi yaban diyarlarda yaşayan ailesini anlattı oğlu ve kızını ...Yalnız değilsin senin gibi bir çok insan var burda ama bazıları boş korkulara kapılıyor ve Kara Ormanın derinliklerine doğru kayboluyorlar .Sakın içindeki umudu yitirme Pamuk Prenses odur seni yaşatan .
    Pamuk Prenses ağlamaya başlamış ama nasıl yaparım ki içimi öyle bir umutsuzluk kapladı ki sanki ölüm meleği bana soluğum kadar yakındı hayatımın bir saman çöpünden daha değersiz olduğunu hissettim .
    Yabancı : Bak gökyüzüne iyi incele ..
    Pamuk Prenses : Ama nasıl olur bu kara ay ve siyah yıldızlar ama bunlar böyle değildi .
    Yabancı: Bunu iyi hatırla burada kaldığın sürece kötü ruh ruhunu ele geçirmeye başlıyor .Ve artık onun gibi olmaya başlıyorsun .
    Pamuk Prenses :Bir şey farkettim sanki burayı adın gibi biliyormuşsun hissine kapıldım .Farkettin mi karşımıza devden başka kimse çıkmadı .Birde benim gibi insanların burda olduğunu nerden biliyorsun belki sadece buraya giren devdi .
    Yabancı : /Çünkü onların bazılarını senin gibi ben yine burdan çıkarıyorum .Onların da öyle temiz kalpleri var ki burda kaldıkları vakit içlerini lanet kaplamaya başlıyor buna dayanamıyorum .Ve hiç birbirlerine rastlamıyorlar içlerinde korkuyu o kadar çok büyütüyorlar ki yan yana bile olsalar hiç yaklaşmadan hemen kaçıyorlar ./
    İlerledikçe dikenli ağaçların yerini inanılmaz büyüklükte ağaçlar alıyordu .Ve bir ağacın önünde durdular .
    Yabancı : Ak Ağaç bak buraya misafirin var .
    Ak Ağaç : Çok uzaktan bile gelseniz sizin olduğunuzu farkettim .Hele seni Pamuk Prenses kalbinin sıcaklığını duydum senin ..
    Pamuk Prenses : Ne kadar da muhteşemsin sana bakmak bile huzurlu olmak için yeter .
    Yabancı : Şimdi bak gökyüzüzüne ...
    Pamuk Prenses : İnanılmaz .Nerde kara ay kara bulutlar siyah yıldızlar ...
    Ak Ağaç : Aslında onlar hiçbir yerde aklının içinde hepsi seçimlerin ile senin dünyanın bir parçası haline geliyorlar.Kara orman ümidi bitenlerin içine zehrini saldı mı düşünemiyorsun .Aslında baktığın ay aynı aydı yıldızlar farklı bir şey yoktu ama farklı bir gözle baktın onlara bu ders olsun sana anla artık bazı şeyleri hadi git artık ailenin yanına biraz daha ilerledikten sonra girdiğin yolu bulursun ..
    Pamuk Prenses: Size nasıl teşekkür edicem bilmiyorum .
    Yabancı :Sadece ağlama ve ümidini yitirme yeter.Bu bizim için bir teşekkürdür .Yalnız değilsin bunu bil ..
    Pamuk Prenses hızla koşmaya başlar annesini ve babasını görme isteği o kadar artmıştır ki yere bastığından bile emin değildir .Upuzun yolu kısa zamanda koşar anne babasına kavuşur .

    YanıtlaSil
  5. Ve son olarak sevgi ve saygılar gönlü güzel insan .Kendimce bir şeyler karaladım umarım kötü bir şey yapmamışımdır .https://www.youtube.com/watch?v=S7qZRbbfraw Bu şarkıda benden sana çello çalmaya çalışıyorum demiştin belki seversin diye sesi ok hoş çünkü ..

    YanıtlaSil
  6. Ama bütün masallar hep mutlu sonla bitmiştir. Senin yazdığın bu hikayenin de sonu bu değil, güzel günler hepimiz için, yaşanan kötü günler gelecek güzelliklerin temennisidir.
    Çok güzel yazıyorsun yüreğine kalemine sağlık.

    YanıtlaSil
  7. Haklıdır Pamuk Prenses. Ne söylese, ne kadar üzülse haklıdır… Ama ormanda yolunu kaybetse de, umutsuzluğa düşse de hatta enerjisi tükense de, Pamuk Prensesin azmi, iyi niyeti ve sabrı herkeste yoktur.
    Ormanda yaşayan ve onu çok sevecek, ona yardım edecek olan yedi cücelere ulaşmak, sonrasında onu çok mutlu edecek ve yaralarını saracak olacak olan yol arkadaşı prensle tanışmak onun kaderinde vardır… İstese de istemese de doğru zaman geldiğinde, o güzel son onu kendiliğinden bulacaktır.

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

GURU

Yilin Son Yazisi

Minicik Dünyamdan Minik Minik Görüntüler