Herkese kokulu öpücükler Gözdenizden. Ayrıca hayırlı cumalarınız olsun inşallah, bugün dualarınızda tüm hastalara,yoksullara,ülkemize ve bana da dua etmeyi unutmayın :) Malumunuz sürekli dillendirdiğim bir ameliyat var önümde fakat ben yine olamadım. Hava değişikliği nedeniyle ufak çaplı bir soğuk algınlığı yaşıyorum ve bu da malesef büyük bir engel ameliyatım için. O yüzden bekliyorum iyileşmeyi (her zamanki gibi). Eğer hafta sonu iyileşebilirsem salı günü olabilirim gibi. Bunun haricinde pet sonuçlarımda ufak bir heyecan yaşadık. Ayağımda yeni oluşumlar gözlemlendiği, oradaki materyallerin etrafına bazı şeyler tutunduğu yazılmış. Tüm bunlar oldukça korkutucu şeylerdi fakat çok şükür kanser değilmiş. Konsey kararıyla 3 aylık kontrollere girdik artık. Bu kararı o kadar çok bekledim ki, duyduğum anda çığlık atıp zıplamak istedim ama yapamadığım için sadece mutluluktan ağlamakla yetindim.
Tabi hayatımda her şey yolunda gitmiyor malesef. Size beslenme programımı bir önceki yazımda paylaşmıştım hatırlarsanız. İnanın bir kere bile bozmadan uyguluyorum o programı, hayatımdan şekeri, unu, buğday içeren her şeyi tamamen çıkarmama ve az az sık sık yememe rağmen bir ayda 100 gr bile veremedim. Bu nasıl bir bünyedir anlamıyorum, hareketim az olsa da en azından 1 kg filan veririm diye düşünmüştüm ama malesef olmuyor nedenini anlayamıyorum. Tabi bunun yanında güzel bir haberim var; saçlarım uzamaya başladı ! Erkek saçı gibi oldu tabi ben hala bu şekilde dışarı çıkmıyorum. Peruk ve bandanalarımı hala kullanıyorum. Benim bu iyi halim tamamen sizin dualarınız sayesinde oldu, hepinizden Allah razı olsun. Benim için dilediklerinizin 10 katı sizlerin olsun inşallah. ( dua gibi ama aynı zamanda beddua gibi de oldu sanki) Hastanede tanıştığım insanlarla karşılaşıyorum bazen, ya da haber aldığım oluyor; onlar benim kadar şanslı değiller. Benim kanser türümün daha hafifi olan ewing sarkomu olan bir arkadaşım olmustu, o da kemik kanserinin bir türü fakat osteosarkomdan daha hafif bir tür. O benim kadar şanslı olamamış. Malesef onunki tekrarlamış. Zaten bir senelik bir tedavi görmüştü şimdi yine kemoterapi görecek. Aynı zamanda başka bir tanıdığım, onunki de tekrarlamış. Çevremdekiler kurtulamıyorlar, kanser çıkış yolu çok karmaşık olan bir tünel gibi; yolunu kaybeden tekrar başa dönüyor. Kimileri hiç ışığı göremiyor, kimileri ışığı görmesine rağmen nasıl gideceğini bilmiyor. Arkadaşlarıma, yoldaşlarıma tek önerim sabırlı olmaları. Elbet bulacaklar çıkışı, biraz uzun sürebilir ama olacak. Benim tüm dualarım sizlerle. Sakın ümitsizliğe kapılmayın.
Size geçen gün yaşadığım bir anımı da anlatmak istiyorum. Ameliyat olduğum hastanede bir hasta yakınıyla konuştuk, anladık oğlunu görür görmez kanser hastası olduğunu ve annesiyle iletişim kurmaya çalıştık. 14 yaşında ewing sarkomu olan bir çocuk. Anladığım kadarıyla ailecek mızmız ve biraz yaygaracılar. Port iğnesini taktırırken bile çok aşırı acı çektiğini söylüyor annesi. ( ki dünyanın en kolay işi, gerçekten çok az bir acısı var) Onların da doktoru benim doktorummuş fakat ikimizin gördüğü muamele de farklı. O aileyle doktor iletişim kurmaya yanaşmıyormuş bile, oysa aynı doktor bana sürekli şakalar yapıp sorularıma açıklayıcı cevaplar veriyor. Aynı şekilde aileme karşı da oldukça kibar davranıyor. O gün randevusuz gitmeme rağmen ilk beni görmek istedi. Şimdi diyeceksiniz ki neden anlatıyor bunu bu kız, kendini mi övmeye çalışıyor. Hayır; size sevginin, kibarlığın, yaygaracı ve mızmız olmamanın faydalarını anlatmaya çalışıyorum. Sadece hastalığımda değil, kendimi bildim bileli bu böyle. Ben hayatım boyunca hep sevildim, farklı bir ilgi gördüm. Herkes arkamdan güzel konuştu, hiç aileme bir şikayet gelmedi bu güne kadar. Diyeceğim o ki insanlara sevgiyle yaklaştığınızda sevgi görüyorsunuz. Siz egonuza yenik düşüp etrafa dehşet saçarsanız arkanızdan hoş konuşulmaz. Düşük bir ilgiye muhtaç olursunuz ve bu böyle kısır döngüye girer. Şikayet ettikçe kötü ilgi görür, yine şikayet edersiniz. Birazcık gülümsemek, karşınızdakini anlamak o kadar da zor olmamalı.Hepimiz insanız, derimizin altında aynı organlar var, öldüğümüzde aynı muameleyi göreceğiz. Birimiz birimizden üstün değiliz. Önce bunu bir kabullenirsek daha kolay egomuza hakim olabiliriz. Bir de neye çok kızıyorum biliyor musunuz; kötü giyinmiş birine aşağılayıcı bakışlarla karşılık veren ve 'sen' diye hitap edip iyi giyimli birine de yaranmaya çalışırcasına yağcılık yapıp 'siz' diye hitap eden çalışanlara. İşte o zaman tüm saygım, tüm kibarlığım gidiyor. Malesef öyle insanlara sevgiyle yaklaşamıyorum. Kimsenin kimseyi aşağılamaya hakkı yok.
Benim yine çok konuşacağım tuttu galiba, yine baya uzun yazmışım. Hepinize çok güzel günler diliyorum, şimdiden iyi hafta sonları. Yazdan kalma son günlerinizi iyi değerlendirin !
Tabi hayatımda her şey yolunda gitmiyor malesef. Size beslenme programımı bir önceki yazımda paylaşmıştım hatırlarsanız. İnanın bir kere bile bozmadan uyguluyorum o programı, hayatımdan şekeri, unu, buğday içeren her şeyi tamamen çıkarmama ve az az sık sık yememe rağmen bir ayda 100 gr bile veremedim. Bu nasıl bir bünyedir anlamıyorum, hareketim az olsa da en azından 1 kg filan veririm diye düşünmüştüm ama malesef olmuyor nedenini anlayamıyorum. Tabi bunun yanında güzel bir haberim var; saçlarım uzamaya başladı ! Erkek saçı gibi oldu tabi ben hala bu şekilde dışarı çıkmıyorum. Peruk ve bandanalarımı hala kullanıyorum. Benim bu iyi halim tamamen sizin dualarınız sayesinde oldu, hepinizden Allah razı olsun. Benim için dilediklerinizin 10 katı sizlerin olsun inşallah. ( dua gibi ama aynı zamanda beddua gibi de oldu sanki) Hastanede tanıştığım insanlarla karşılaşıyorum bazen, ya da haber aldığım oluyor; onlar benim kadar şanslı değiller. Benim kanser türümün daha hafifi olan ewing sarkomu olan bir arkadaşım olmustu, o da kemik kanserinin bir türü fakat osteosarkomdan daha hafif bir tür. O benim kadar şanslı olamamış. Malesef onunki tekrarlamış. Zaten bir senelik bir tedavi görmüştü şimdi yine kemoterapi görecek. Aynı zamanda başka bir tanıdığım, onunki de tekrarlamış. Çevremdekiler kurtulamıyorlar, kanser çıkış yolu çok karmaşık olan bir tünel gibi; yolunu kaybeden tekrar başa dönüyor. Kimileri hiç ışığı göremiyor, kimileri ışığı görmesine rağmen nasıl gideceğini bilmiyor. Arkadaşlarıma, yoldaşlarıma tek önerim sabırlı olmaları. Elbet bulacaklar çıkışı, biraz uzun sürebilir ama olacak. Benim tüm dualarım sizlerle. Sakın ümitsizliğe kapılmayın.
Size geçen gün yaşadığım bir anımı da anlatmak istiyorum. Ameliyat olduğum hastanede bir hasta yakınıyla konuştuk, anladık oğlunu görür görmez kanser hastası olduğunu ve annesiyle iletişim kurmaya çalıştık. 14 yaşında ewing sarkomu olan bir çocuk. Anladığım kadarıyla ailecek mızmız ve biraz yaygaracılar. Port iğnesini taktırırken bile çok aşırı acı çektiğini söylüyor annesi. ( ki dünyanın en kolay işi, gerçekten çok az bir acısı var) Onların da doktoru benim doktorummuş fakat ikimizin gördüğü muamele de farklı. O aileyle doktor iletişim kurmaya yanaşmıyormuş bile, oysa aynı doktor bana sürekli şakalar yapıp sorularıma açıklayıcı cevaplar veriyor. Aynı şekilde aileme karşı da oldukça kibar davranıyor. O gün randevusuz gitmeme rağmen ilk beni görmek istedi. Şimdi diyeceksiniz ki neden anlatıyor bunu bu kız, kendini mi övmeye çalışıyor. Hayır; size sevginin, kibarlığın, yaygaracı ve mızmız olmamanın faydalarını anlatmaya çalışıyorum. Sadece hastalığımda değil, kendimi bildim bileli bu böyle. Ben hayatım boyunca hep sevildim, farklı bir ilgi gördüm. Herkes arkamdan güzel konuştu, hiç aileme bir şikayet gelmedi bu güne kadar. Diyeceğim o ki insanlara sevgiyle yaklaştığınızda sevgi görüyorsunuz. Siz egonuza yenik düşüp etrafa dehşet saçarsanız arkanızdan hoş konuşulmaz. Düşük bir ilgiye muhtaç olursunuz ve bu böyle kısır döngüye girer. Şikayet ettikçe kötü ilgi görür, yine şikayet edersiniz. Birazcık gülümsemek, karşınızdakini anlamak o kadar da zor olmamalı.Hepimiz insanız, derimizin altında aynı organlar var, öldüğümüzde aynı muameleyi göreceğiz. Birimiz birimizden üstün değiliz. Önce bunu bir kabullenirsek daha kolay egomuza hakim olabiliriz. Bir de neye çok kızıyorum biliyor musunuz; kötü giyinmiş birine aşağılayıcı bakışlarla karşılık veren ve 'sen' diye hitap edip iyi giyimli birine de yaranmaya çalışırcasına yağcılık yapıp 'siz' diye hitap eden çalışanlara. İşte o zaman tüm saygım, tüm kibarlığım gidiyor. Malesef öyle insanlara sevgiyle yaklaşamıyorum. Kimsenin kimseyi aşağılamaya hakkı yok.
Benim yine çok konuşacağım tuttu galiba, yine baya uzun yazmışım. Hepinize çok güzel günler diliyorum, şimdiden iyi hafta sonları. Yazdan kalma son günlerinizi iyi değerlendirin !
Yorumlar
Yorum Gönder